WIŚNIA, drzewa i krzewy z rodzaju Prunus (śliwa), traktowana niekiedy jako samodzielny rodzaj Cerasus; ok. 60 gat. na półkuli pn., gł. we wsch. Azji; liście jajowate lub eliptyczne, kwiaty białe lub różowe w kilkukwiatowych baldaszkach lub baldachogronach; owoc kulisty pestkowiec o miękkim, jadalnym miąższu. W Polsce rosną 2 gat.: wiśnia karłowata (wiśnia karłowa, wisienka stepowa), Prunus fruticosa ( Cerasus fruticosa), krzew do 1,5 m wys., objęty ochroną gatunkową oraz czereśnia, Prunus avium (Cerasus avium). Powszechnie uprawianym w klimacie umiarkowanym drzewem owocowym jest wiśnia pospolita, wiśnia zwyczajna, Prunus cerasus (Cerasus vulgaris), wys. do 10 m, o liściach zaostrzonych; powstała prawdopodobnie ze skrzyżowania czereśni z wiśnią karłowatą; owoce (zawierają m.in. 7 10% cukrów, 1,5 2,2% kwasów org., wit. C) deserowe i na przetwory (dżemy, galaretki, mrożonki), do wyrobu nalewek, kandyzowania itp.; zależnie od odmiany bot. owoce czerwone z sokiem bezbarwnym, b. kwaśnym u wiśni szklanki (odmiany hod. Wczesna z Prin, Montmorency), ciemnoczerwone z sokiem czerwonym u wiśni czarnej (np. u Łutówki). W pd.-zach. Europie uprawia się wiśnię maraskę, z której owoców otrzymuje się likier maraschino; znaczenie gosp. ma także wiśnia wonna (antypka). Niektóre gat. uprawia się jako krzewy lub drzewa ozdobne.

  - -