WĘGLOWCE, pierwiastki chem. stanowiące 14 grupę (dawniej IV grupę gł.) układu okresowego pierwiastków: węgiel (C), krzem (Si), german (Ge), cyna (Sn), ołów (Pb); węgiel i krzem mają charakter typowych niemetali, german półmetalu, w cynie i ołowiu przeważają właściwości metali; w związkach węglowców występują na stopniach utlenienia od IV do IV; na wyższym stopniu utlenienia tworzą z tlenem związki mające charakter kwasowy, na niższym zasadowy; węgiel ma zdolność do łączenia swych atomów w trwałe łańcuchy lub pierścienie (organiczne związki), w przypadku krzemu znacznie trwalsze są łańcuchy krzemotlenowe, występujące w krzemianach. W przyrodzie występują w stanie związanym, jedynie węgiel także w stanie wolnym (jako diament, grafit); najbardziej rozpowszechniony jest krzem, będący podstawowym składnikiem skorupy ziemskiej. Węglowce mają duże zastosowanie; związki węgla są cennymi paliwami, cyna i ołów są stosowane w postaci metalicznej (cynowanie, blachy ołowiane) i jako składniki stopów, krzem w metalurgii jako składnik stopów odpornych na korozję, w elektrotechnice jako półprzewodnik.

 refinansowanie kredytów - remonty warszawa - premium sms